این پرتره ریاست‌جمهوری در قالب مستند موسیقی (راکومنتری)، نشان می‌دهد که چگونه جیمی کارتر با استفاده از موسیقی ضد فرهنگ، از جمله آثار برادران آلمن، باب دیلن، ویلی نلسون و جیمی بافت، جانی تازه به آمریکای پس از رسوایی واترگیت بخشید.

مستند صمیمانه سوزان جو کای به ما نشان می‌دهد که چگونه بن فونگ تورس، نویسنده و سردبیر مجله رولینگ استون، روح فرهنگی دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی را تعریف کرد.

«دنی می‌گوید» مستندی است که از سفر شگفت‌انگیز دنی فیلدز پرده برمی‌دارد. فیلدز نقش بسیار مهمی در موسیقی و فرهنگ ایفا کرده و با گروه‌های تاثیرگذاری چون د دورز، د ولوت اندرگراوند، د استوجز، ام‌سی۵، نیکو، رمونز و فراتر از آن‌ها همکاری داشته است.

«بدون هیچ دلیل موجه» فیلمی درباره رالف استدمن است. جانی دپ این سفر بصری خیره‌کننده را هدایت می‌کند، کلیشه‌های روایی را در هم می‌شکند و به شکلی روان از مصاحبه به انیمیشن پل می‌زند؛ و در بهترین سنت روزنامه‌نگاری گونزو، سوالاتی درباره شهود و اصالت را به چالش می‌کشد. هنر استدمن برای اولین بار به تصویر متحرک تبدیل شده است، از جمله تصویرسازی‌های او برای کتاب «ترس و نفرت در لاس‌وگاس» اثر هانتر اس. تامپسون. با حضور ریچارد ای. گرانت، تری گیلیام، بروس رابینسون و با موسیقی هنرمندانی چون اسلش، د آل-امریکن ریجکتز، جیسون مراز، کریستال کستلز، اد هاردکورت و بث اورتون. فیلمی تاثیرگذار و گاه خنده‌دار درباره صداقت، دوستی و انگیزه‌ای که یک هنرمند را به جلو می‌راند. این یک ثبت واقعی از زوال فرهنگ ضدجریان قرن بیستم و رویای هیپستری است، با حضور رالف استدمن به عنوان آخرین بازمانده از رویاپردازان سبک گونزو.

جری مگوایر مدیر برنامه‌ی بازیکنان ورزشی است و همیشه به دنبال یافتن کارها و موکلانی پر سود است اما دوستانش همیشه به او حسادت میکنند تا اینکه...

یک مربی زن ایروبیک با یک خبرنگار مرد که در حال تهیه گزارشی درباره باشگاه‌های ورزشی است ملاقات می‌کند، اما این یک عشق در نگاه اول نیست.